پسری با پیژامه راه راه : نگاهی کودکانه به کشتارگاه های صنعتی فرزندان آدم و حوا
پروردگار همچون همیشه یاری ام کرد تا بتوانم بالاخره فیلم « پسری با پیژامه راه راه ( The Boy in the Striped Pajamas ) » را در اوکراین به چنگ آورم.
ماه ها در تهران به دنبالش بودم اما این فیلم و فیلم « مقاومت » به قول مش قاسم پنداری دود شده بودند و رفته بودند هوا !
« پسری با پیژامه راه راه » را دیدم و بسیار پسندیدم؛ هم به عنوان ساخته ای سینمایی و هم به عنوان نسخه ای شناخت و رفتار درمانگرایانه.
در طول تماشای فیلم ، بارها و بارها پروردگار و سپس جناب « محمد علی رامین » را سپاس گفتم که با مجاهدت های پنج - شش سال اخیر خود ، چنین ارمغان هایی را نه تنها برای من شیفته ی سینمای تاریخ جنگ جهانی دوم ، که برای مردمان سراسر گیتی فراهم آوردند.
فیلم ساخته ی درخشان و فراموش ناشدنی ای از « مارک هرمن » بر پایه ی رمان « جان بوین » - رمان نویس ایرلندی - است که رمانش در سال ۲۰۰۷ جایزه ی کتاب سال ایرلند را برد. فیلم محصول مشترک بی بی سی فیلم انگلستان و کمپانی میراماکس فیلم آمریکاست و با موسیقی زیبا و گیرایی از « جیمز هورنر » همراه شده است.
تماشای فیلم را پافشارانه همه ی دوستداران « انسانیت ، محبت ، شرافت و صداقت » و دلبستگان تاریخ جنگ جهانی دوم سفارش می کنم.
ضمن سپاسگزاری هزار باره از جناب محمد علی رامین ، از « استاد مهدی کلهر دم اسب گیسو » دعوت می کنم با توجه به ادعاهای بلند بالای ایشان درباره ی فرهنگ ، هنر و سینمای معناگرا و ارزش مدارانه ، و با عنایت به فارغ و معاف شدن ایشان از وظایف زناشویی و خانوادگی ، اثری حتا در اندازه ی یک دهم این ساخته ی ماندگار تاریخ سینما بیافرینند و به نبود امکانات و تجهیزات سینمایی و بودجه ی لازم بسنده و توجیه نفرمایند !!
بالاخره ، دکتر شمقدری ، معاونت محترم وزارتخانه ، دوربین و دورقابچین را دست هر کس ندهند ، دست مشاور فرهنگی عشق وسترن که می دهند !!!
باید شکیبایی کرد تا کارنامه ی چند ماهه ی دکتر شمقدری بر روی پرده ی سینماها نشیند؛ کارنامه ی دکتر صفار هرندی که چیزی شایسته تر و بالنده تر از کپی های هزار مرتبه فرومایه و مسخره تر از « فیلمفارسی » های پیش از انقلاب همچون « ماه عسل » ، « همسفر » ، « ممل آمریکایی » ، « دو دل و یک دلبر » ، « با مرام » ، « صد من رفیق » ، « اول هیکل » ، « شمسی پهلوون » ، « عروس فرنگی » ، « کلبه ی آن سوی رودخانه » ، « دو دل و یک دلبر » ، « خانوم دلش موتور می خواد » و .... نشد. بدین ترتیب عنوان گل سر سبد کارنامه ی سینمایی صفار هرندی را باید به طور مشترک به « اخراجی ها - ۲ » ، « پسر تهرونی » ( با درخشش فراموش ناشدنی و شگفت انگیز پروفسور شریفی نیا ) و « چارچنگولی » اعطا کرد !!!!!
