یکی دیگر از فیلم هایی که آن را در هفته ی پایانی سال ماندگار ۱۳۸۸ به تماشا نشستم ، فیلم گیرا ، گویا و ماندگار « زنده شدن دوباره ( احیا ) ی آدام ( ADAM RESURRECTED ) » ساخته ی پاول شریدر ( Paul Schrader ) در سال 2009 ، با بازی فراموش ناشدنی جف گلدبلوم ( Jeff Goldblum ) بود.

فیلم ساختاری روانشناس و روانپزشک ستیزانه دارد ، اما تم روانکاوانه ی آن نیز چشمگیر است.

به باور نیویورک آبزرور ، این فیلم همانند و همتایی در تاریخ سینما ندارد و بی گمان ، تا آن جا که دانش من تاب می آورد ، نیز همین گونه است.

فیلم به سرگذشت تلخ و دردناک معروف ترین شعبده باز و سیرک دار آلمان در دهه ی 1930 می پردازد که از قضا یهودی ست و مجبور می شود تا در برابر امیدواری به نجات دادن همسر و دو دختر هنرمند و زیبایش از اتاق های گاز و کوره های آدم سوزی آشوویتس ، برای چندین ماه نقش سگ دست آموز جناب فرمانده را بازی کند و در کنار ژرمن شپرد فرمانده ، غذای سگ بخورد و در لانه ی سگ شام بگذراند و قلاده بر گردن ، چهار دست و پا به پس و پیش برود و ادا و اطوار و سگال سگان پیش چشم و ذهن افسران سپاه اس اس پیشوای بزرگ آلمان نازی در آورد تا روان آنان را دست کم برای دقایقی از عذاب وجدان کشتار صنعتی مردمان بی گناه رها و مشغول به خود دارد !!

فیلم ، هر چند در آسایشگاه روانی بازماندگان اردوگاه های کشتار جمعی آلمان نازی می گذرد ، اما سرشار از فلش بک های سیاه و تلخ به آشوویتس است؛ آن جا که آدام هنرمند باید قلاده به گردن ، برای کودکان و نوجوانان و زنان و مردان غیر نظامی بی گناهی که روانه ی اتاق گاز و کوره های آدم سوزی می شوند ، بی درنگ ویولون بنوازد و سمفونی های آهنگسازان نام آور آلمان را در گوشه گوشه های روح و روان شان حک کند !!!

تماشای این فیلم را به همه ی دوست داران تاریخ معاصر به گونه ای جدی و پافشارانه سفارش می کنم. از دست دادن این فیلم ، بی گمان مایه ی زیان است؛ چرا که این فیلم در تاریخ سینمای جهان ، تاکنون همتا و همانندی نداشته است.

 

زنده شدن دوباره ( احیا ) ی آدام

 

تماشای این فیلم ، نه فقط برای شیفتگان سینما ، که همچنین برای دلبستگان شعبده بازی ، جادوگری ، سیرک ، تئاتر و موسیقی بسیار دلنشین خواهد بود...