بهار وبلاگ « ایران بد دیلی تلگرافی ( www.iranboddaily.blogfa.com ) »
« زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هر چه گوید ، جای هیچ اکراه نیست
........
بنده ی پیر خراباتم ، که لطفش دایم است
ورنه لطف شیخ و زاهد ، گاه هست و گاه نیست ! »
( خواجه ی رندان )
آن هنگام که کتاب « روان شناسی اینترنت » انتشارات دانشگاه کمبریج را به یاری استاد فضل الله قنادی به پارسی برمی گرداندیم ، هرگز گمان نمی کردم که اینترنت بتواند « تا این اندازه » دگرگونی ژرف و سترگ را - در راستای شتاب بخشیدن به رسیدن ایران به عنوان نخستین سرزمین در خاورمیانه ، به نوزایی ( رنسانس ) علمی ، فرهنگی و اجتماعی - پدید آورد.
وبلاگ جزئی کوچک از اینترنت است. وبلاگ ، وبسایت نیست؛ روزنوشت و شب نوشت و دلنوشت های الکترونیک و دیجیتال یک نفر است. چیزی شبیه به همان دفترچه خاطرات نسل های دهه های گذشته ی میهن پر آفت و گزندمان ! وبلاگ کاتارسیس ( تخلیه و تهویه : پالایش و پیرایش روانی ) آدمیان گذشته از سنت و جاهلیت است. وبلاگ برای وبلاگ نویس دستمایه و بهانه ی ساده ی زندگی زیر خط استاندارد در این سرزمین است. جایی کوچک که تو در اندک جا هم ، امکان و آزادی ابراز آشکار باورهایت را نداری و هویدا نیست که کدامین هنگام به چنگ آوری. وبلاگ در این سرزمین آن حیاط خلوت خصوصی تو و دوستانت است که یورشگران پرخاشگر ، بی اخلاق و چالش و کشمکش جو ، هر هنگام که دل شان بخواهد بدان پا می گذارند که دانه ی خشم و پرخاش و کینه و ستیز در آن بپراکنند !
اما همین وبلاگ برای وبلاگ نویس سرگرمی سالمی در این سرزمین سرشار از « افیون و مخدر و محرک » ست، به ویژه برای آنان که به جای برون گرایی و نشست و برخاست ، درون گرایی و مراقبه و مکاشفه ، پیشه می کنند.
در این سرزمین سرشار از حسد ، بخل ، بغض ، بیماری ، کینه ، با وجود مسدود شدن امکان دسترسی به وبلاگ های موج نخست ( ایران بد : ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ خورشیدی ) ، موج دوم ( ایران بد روی خط داغ ، یک روانپزشک ، یک سکسولوژیست ، شرمگاه ، شب نشینی در جهنم وادنگ ، یک ایران بد : ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸ خورشیدی ) و همین وبلاگ های موج سوم وبلاگ نویسی ام ( یک ایران بد روی خط داغ ، یک روانپزشک روی خط داغ ، یک سکسولوژیست روی خط داغ ، ایران بدان ، شهروند درجه هفت : ۱۳۸۸ خورشیدی ) ، با همان هدف همیشگی ام ، یعنی افزایش سلامت و امنیت اجتماع ایرانیان درون و برون میهن ، از طریق کاستن از آسیب های روانی - جنسی - اجتماعی ایران بر پایه ی راهبرد « آموزش و ارتقای علمی ، فرهنگی و اجتماعی » و « نقد و پرسش گری از خویشتن ( Self-Criticism ) » ، از فردا هفدهم فروردین ۱۳۸۹ ، در پایان ۳۷ سالگی و گام گذاشتن به ۳۸ سالگی در سال « کوشش و کار دو چندان » ، نوشتن در این وبلاگ و دیگر وبلاگ های موج سومم را پایان بخشیده و موج چهارم وبلاگ نویسی ام را آغاز می کنم. چرا که :
« خوش بختی از آن کسی ست که در جست و جوی خوش بختی دیگران باشد »
( زرتشت )
بنابراین ، از این پس ، به جای نوشتن در این وبلاگ ، در وبلاگ
به نشانی
خواهم نوشت که به زودی نشانی های
و
نیز بدان پیش رانده ( فوروارد ) خواهد شد.